Walentynkowe Polecajki Filmowe 2022

Witajcie kochani! 

Mamy dzisiaj Walentynki - święto zakochanych. Ale czy tylko? Przygotowałam dla Was propozycje dwóch komedii romantycznych, które możecie obejrzeć z każdym, kogo kochacie - drugą połówką, przyjacielem, a nawet z rodziną!

Like For Likes (2016)

cr. mydramalist.com

Gratka dla fanów komedii romantycznych, formatem przypominająca te amerykańskie świąteczne romansidła. Mamy trzy pary i trzy różne, choć lekko powiązane ze sobą historie. Beztroski aktor i scenarzystka, którzy nie pałają do siebie sympatią, właściciel baru i stewardessa, którzy zbiegiem okoliczności stają się współlokatorami oraz młody kompozytor, który podkochuje się w swojej znajomej, jednak skrywa pewien sekret. Podobało mi się zróżnicowanie wiekowe bohaterów, gdyż możemy zobaczyć podejście do uczuć z różnych perspektyw. Drugim plusem jest lekka forma. Bardzo przyjemnie mi się oglądało ten film, zero stresu i nerwów. Idealna pozycja nie tylko na Walentynki, ale też na rodzinne popołudnie czy babski wieczór, do tego z gwiazdorską obsadą. 

W rolach głównych: Lee Mi Yeon, Yoo Ah In, Kim Joo Hyuk, Choi Ji Woo; Kang Ha Neul i Esom.

Love and Leashes (2022)

cr. mydramalist.com

Nowość z Netflixa, która wzbudziła zainteresowanie wielu fanów koreańskich produkcji. A wszystko za sprawą głównego wątku, jakim jest BDSM. Szczerze, nie spotkałam się jeszcze z tym motywem w azjatyckim kinie, dlatego z ciekawości obejrzałam. Film opowiada historię dwojga współpracowników. Ji Hoo zostaje przeniesiony do działu PR firmy, w której pracuje. Tam poznaje  charyzmatyczną Ji Woo, która mimo seksistowskich komentarzy przełożonych, nie daje sobą pomiatać. Pewnego dnia

dziewczyna otwiera paczkę należącą do niego i tym samym odkrywa jego sekret. Daje to początek ich szczególnej relacji. Co się wydarzy, gdy w grę wejdą uczucia? Lekka komedia, przy której na pewno się zrelaksujecie i pośmiejecie, aczkolwiek nie jest to jakieś głębokie kino. Momentami pewne sytuacje wydawały mi się też przerysowane, jednak nie przeszkadzało mi to w odbiorze. Na plus postać głównej bohaterki, która jak już wyżej wspomniałam, nie dawała się tłamsić w zdominowanym przez mężczyzn biurze.  Więcej takich silnych bohaterek proszę! 

W rolach głównych: Seo Hyun i Lee Jun Young.

Życzę Wam miłych Walentynek, obojętnie z kim go spędzacie. A jeśli tak, jak ja, nie obchodzicie tego dnia w szczególny sposób - miłego popołudnia i wieczoru! 

The Red Sleeve Cuff (2021)

Miałam ogromne oczekiwania co do tej dramy. Historyczna, melodramat i do tego Lee Jun Ho w głównej roli. Pomyślałam, że to musi być coś naprawdę dobrego i nie mogłam się doczekać, aż obejrzę tę dramę. Na początku miałam czekać na wszystkie odcinki, ale koniec końców oglądałam na bieżąco. Intuicja i przeczucie mnie i tym razem nie oszukały. The Red Sleeve Cuff skradło moje serce. 

cr. mydramalist.com

Zdecydowanie można zaliczyć tę dramę gatunkowo do melodramatów. Nie brakuje tu wesołych akcentów i trzymających w napięciu sytuacji, jednak w głównej mierze przeważa tutaj ta dramatyczna część. W główne role wcielili się m. in. wspomniany już wcześniej przeze mnie Lee Jun Ho, Lee Se Young, Kang Hoon i Lee Deok Hwa.

Akcja dzieje się w XVIII-wiecznym Joseon. Młoda służka Sung Deok Im od dziecka pracuje na dworze królewskim, w pałacu księcia koronnego Yi Sana. Pierwszy raz spotykają się jako dzieci, a następnie już jako młodzi dorośli wpadają na siebie w pałacowej bibliotece. To spotkanie po latach daje początek ciekawej relacji.

Pierwsze, co przykuło moją uwagę w tej dramie to sposób, w jaki została poprowadzona fabuła i jak zostały napisane postaci. Zwykle w tego typu dramach, gdzie akcja ma miejsce w okresie panowania królów, widziałam powielane schematy. Król, który nie do końca wie, co się wokół niego dzieje, posłowie i doradcy, którzy kontrolują każdy ruch władcy, trzymają go na smyczy. Tutaj mamy króla tyrana, który jest o tyle ciekawą postacią, że naprawdę ciężko było przewidzieć, co zrobi. Jego nastroje były zmienne, niczym pogoda w górach. Książe Yi San, w odróżnieniu od innych znanych mi "dramowych" książąt, wykazywał się ogromną rozwagą i trzeźwością umysłu, ale też dobrym sercem. Podejmował własne decyzje, nie pozwalał sobą manipulować. Miał na względzie dobro poddanych, co uczyniło go później dobrym władcą. Rolę manipulatorek zaś przejęły tutaj damy dworu, co było dla mnie czymś zupełnie nowym. Kobiety zdecydowanie przejęły stery w tej dramie.  

Skoro mowa o kobietach, poznajemy tutaj zarówno silne, dominujące osobowości, jak i te skromniejsze, niewychylające się przed szereg. Wcześniej wspomniałam o damach dworu, które wręcz zdominowały pałac i stały się jednym z filarów fabuły. Pozornie wypełniały polecenia rodziny królewskiej, służyły jej z oddaniem. W prawdzie jednak były bardziej wpływowe, niż niejeden wysoko postawiony oficjel. Swoimi czynami były zdolne odwrócić bieg historii, były cichymi agentkami, małymi wielkimi bohaterkami, powierniczkami sekretów, obserwatorkami, bratnimi duszami, ale też były też przepełnione żądzą władzy. Same chciały sobie wybrać pana, któremu będą służyć. W tym celu uciekały się do podstępów i zamachów. Część z nich była wyszkolona w zakresie sztuk walki, co też może być nowym elementem w tego typu dramach, choć coraz częściej się widzi wojowniczki na ekranach. Nie możemy też zapomnieć o reprezentantkach rodziny królewskiej. Młoda królowa, która jako druga żona króla była obiektem drwin ze strony księżniczki, osamotniona, bez nikogo, kto byłby dla niej duchowym wsparciem. Mimo to, była bardzo dzielną i silną kobietą.

Sama główna bohaterka także wyłamuje się z powszechnego schematu damy dworu, która chodzi ze spuszczoną głową na paluszkach i stara się trzymać w cieniu. Deok Im jest żywiołowa, pełna radości i fantazji. Zna swoją wartość, jest także odważna i niezależna, można też pokusić się o określenie "zuchwała". Gdy otrzymuje propozycję zostania królewską konkubina, staje przed życiowym dylematem. Życie u boku ukochanego z pozoru wydaje się być spełnieniem marzeń. Rzeczywistość jednak jest już inna. Z chwilą przyjęcia propozycji, zyskałaby między innymi wyższy status, jednak straciłaby wolność i niezależność, którą miała będąc damą dworu i którą tak bardzo sobie ceniła. Pałac stałby się więzieniem. Deok Im nigdy nie marzyła o bogactwie czy byciu kobietą władcy. Chciała za to wiernie służyć swojemu panu.

Skupmy się przez chwilę na Deok Im i Sanie jako parze. Przez całą dramę byliśmy świadkami, jak z małego ziarenka kiełkuje piękna relacja. W małych gestach, spojrzeniach i rozmowach czuć było chemię między tym dwojgiem, mimo że takich typowo romantycznych scen nie było zbyt wiele. Dopiero w drugiej połowie mogliśmy podziwiać większy wylew uczuć. San zakochał się w swojej dwórce od pierwszego wejrzenia i do tego szczerze. Szanował jej decyzje, nie chciał siłą zmuszać jej do niczego. Czekał na odpowiednią chwilę. Ucztą dla oka był dla mnie widok szczęśliwego, zakochanego księcia. Jestem absolutnie pewna, że gdyby mógł, przychyliłby jej nieba. Czy można to samo powiedzieć o Deok Im? Z pewnością darzyła Sana uczuciem, ale odnoszę wrażenie, że siebie kochała bardziej niż jego. Jak jej troska o przyjaciół czy chęć bycia niezależną i wolną jest dla mnie zrozumiała, tak odnoszę wrażenie że w pewnym momencie wyewoluowała ona w egoizm. A może od samego początku tak było? Deok Im zachowywała się, jakby za karę żyła z Sanem, wpędzając go w poczucie winy, choć to była jej decyzja, by przy nim zostać jako konkubina. Miała wybór i go dokonała. Pretensje mogła mieć tylko do siebie. Bardzo mnie rozczarowała na koniec swoim zachowaniem. Trzymanie swych prawdziwych uczuć w tajemnicy oraz gorzkie, bolesne słowa, które nie były prawdą, wypowiedziane do Sana przed odejściem były nie aktem zuchwalstwa, jak to sama Deok Im określiła, a aktem czystego egoizmu. Nie pomyślała, że dla Sana też ta cała sytuacja była trudna, że jemu też może być ciężko. Ważne było to, że jej było źle. 

Na koniec chciałabym zatrzymać się przy samym zakończeniu. Po maratonie płaczu i bolesnych wydarzeń staje się coś nieoczekiwanego. San zasypia w swoim łóżku, a nam ukazuje się scena, którą już widzieliśmy wcześniej, jakby jej alternatywna wersja. Król budzi się w przerażeniu ze snu. Obok niego jest Deok Im, uśmiecha się do niego. Mamy tutaj dwie opcje interpretacji zakończenia. Pierwsza: San umiera i w drodze na tamten świat wraca do momentu, w którym był naprawdę szczęśliwy u boku miłości swego życia. Jest to dość prawdopodobne, gdyż cała scena była moim zdaniem zbyt utopijna, zbyt idealna jak na coś, co mogłoby się wydarzyć w rzeczywistości. Druga to sytuacja, gdzie wszystko czego byliśmy świadkami było jedynie snem Sana, co by tłumaczyło jego strach po przebudzeniu. Gdyby potraktować sen jako przepowiednię, mógłby on podjąć inne decyzje, zrobić wszystko, by ocalić rodzinę. Twórcy pozostawiają nas w niepewności i pozwalają nam samym zdecydować, jak zinterpretujemy zakończenie. Sama postanowiłam stanąć gdzieś pośrodku i nie upierać się przy jednej, konkretnej opcji. Lubię zostawić sobie pole do rozmyślań. Technicznie jednak mam się do czego przyczepić. Cały ostatni odcinek był moim zdaniem przeładowany różnymi elementami fabuły, które pojawiały się rzutem na taśmę, nagle i znikąd. Równie szybko się one ucinały, bez wyjaśnienia. Wyglądało to tak, jakby twórcy chcieli wcisnąć w odcinek jak najwięcej, byle by się coś działo i byle by było co pokazać w telewizji. Można było rozwinąć dwa czy trzy wątki i zamknąć fabułę w krótszym odcinku, a już najlepiej w standardowym wymiarze 16 odcinków. Ten końcowy chaos mocno odbił się na mojej końcowej ocenie. 

Podsumowując, drama jest jedną z lepszych, jakie widziałam z tego gatunku. Zdecydowanie z typu tych, które mają skłaniać do przemyśleń i chwytają fabułą za serce. Myślę, że spodoba się fanom dram historycznych oraz melodramatów. Jeśli oglądaliście i lubicie Moon Lovers, jest szansa, że i The Red Sleeve Cuff  Wam przypadnie do gustu. Ja polecam całym sercem! 

Moje Ulubione Dramy - Podsumowanie 2021

Nie sądziłam, że przygotowując tego posta, moje serce zostanie rozdarte na drobne kawałeczki. Wbrew pozorom, obejrzałam w tym roku wiele naprawdę świetnych dram. Nie sądziłam, że aż tyle oceniłam dość wysoko i pierwotna lista liczyła 21 tytułów. Z trudem wybrałam 12 dram, które Wam w skrócie przedstawię poniżej.

Oto mój osobisty, subiektywny ranking ulubionych dram obejrzanych w 2021 roku!

12. What's Wrong With Secretary Kim (2018) ~ ☆ 9,5/10

Kim Mi So, po 9 latach współpracy, oznajmia swojemu szefowi - wiceprezesowi jednego z największych koreańskich konglomeratów, że zamierza odejść z pracy i skupić się na swoim życiu prywatnym. Spanikowany spadkobierca fortuny postanawia za wszelką cenę zatrzymać przy sobie swoją sekretarkę. Tylko czy chodzi mu jedynie o pracę? Obejrzałam ją stosunkowo niedawno, opinie o niej słyszałam różne. Mi osobiście bardzo się podobała. Nareszcie jakaś komedia romantyczna, w której jest idealna ilość komedii i romansu, a z tym w dramach mam problem, bo jak jednego jest dużo, drugiego jest za mało. Bohaterowie zapadli mocno w pamięć swoim usposobieniem. Polecam, jeśli szukacie czegoś dla relaksu! 

11. Move To Heaven (2021) ~ ☆ 10/10

Młody chłopak z zespołem Aspergera, wraz z ojcem prowadzi firmę sprzątającą mieszkania po zmarłych. Gdy ojciec niespodziewanie umiera, opiekę nad nim przejmuje wujek - były więzień. Mężczyzna nie jest chętny do pomocy, jednak w końcu postanawia pomóc bratankowi w interesie. Co z tego wyniknie? Drama w mojej opinii bardzo wzruszająca i skłaniająca do refleksji. Poznajemy historie ludzi, takich jak my, z życia wzięte. Bywa radośnie, ale bywa też niesprawiedliwie i brutalnie. Czego możemy się dowiedzieć o człowieku, sprzątając jego prywatne rzeczy? Czy można coś dla niego zrobić, by w spokoju mógł odejść w zaświaty? Polecam, jeśli szukacie czegoś innego niż typowe dramy. Naprawdę warto obejrzeć!

10. Romance Is A Bonus Book (2019) ~ ☆ 10/10

Da Ni jest już dojrzałą kobietą, do tego rozwódką i samotną matką. Po latach przerwy w karierze zawodowej, chciałaby wrócić do pracy, jednak mimo dobrego wykształcenia nikt nie chce jej zatrudnić. Podstępem udaje jej się w końcu zdobyć posadę poniżej swoich kwalifikacji, w jednym z wydawnictw. Jej przełożonym okazuje się być młody pisarz, redaktor, a prywatnie wieloletni przyjaciel - Eun Ho. Kobieta nie wie jednak, że mężczyzna podkochuje się w niej od bardzo dawna. O tej dramie pisałam już w kontekście polecajek na walentynki. Jest to pełna ciepła historia o dążeniu do spełnienia marzeń, walczeniu o swoje, a wszystko to okraszone uroczym romansem i książkami! Jedna z moich ulubionych k-dram!

9. Vincenzo (2021) ~ ☆ 10/10

Post o tej dramie znajdziecie na blogu, więc nie będę się tu rozpisywała na temat fabuły. Jeśli lubicie komedie sensacyjne, z motywem mafijnym, jest to coś dla Was. Mnie wciągnęła od pierwszego odcinka, ale przyznaję, dopiero w połowie przepadłam bez końca. Minusem mogą być dość długie odcinki i ich ilość, bo można było zamknąć fabułę w standardowych 16. Mimo wszystko, warto obejrzeć. 

8. Goblin (2016) ~ ☆ 10/10

Kim Shin był generałem w erze Goryeo. W ramach kary za odebranie wielu żyć, staje się goblinem. Jedyną szansą na pozbycie się tego brzemienia, jest odnalezienie panny młodej, która wyciągnie miecz z jego piersi i tym samym przerwie jego wieczny żywot. Co się jednak stanie, gdy między tym dwojgiem zacznie rodzić się uczucie, a sam goblin zechce znowu żyć? Kolejny k-dramowy klasyk, którzy jedni kochają, drudzy nienawidzą. Ja zakochałam się od pierwszego odcinka, a przyznam, że długo odkładałam ją w kolejce. Przepiękne krajobrazy, świetny humor i chemia między bohaterami. Poruszająca historia o życiu, śmierci i przemijaniu. Przepłakałam swoje i polecam każdemu, kto lubi fantastyczne dramy, pełne magicznej aury. 

7. Hospital Playlist 2 (2021) ~ ☆ 10/10

Drugi sezon mojej ukochanej dramy nie zawiódł mnie i bardzo się ucieszyłam, że moi ulubieni lekarze wracają na ekrany. Przyznam, że ten sezon nawet bardziej mi przypadł do gustu niż pierwszy. Dla tych, co jeszcze nie znają tej dramy, bardzo zachęcam do obejrzenia, a także do przeczytania mojego posta o niej na blogu. Pełne ciepła i humoru perypetie piątki przyjaciół, w których każdy z nas odnajdzie cząstkę siebie. 

6. Mouse (2021)  ~ ☆ 10/10

W Korei grasuje seryjny morderca, terroryzując społeczeństwo. Detektyw Ko Moo Chi, który w dzieciństwie uniknął śmierci z rąk psychopaty oraz młody policjant Jung Ba Reum ruszają w pogoń za szaleńcem. W trakcie śledztwa trafiają na zaskakujący trop. Co by było, gdyby można było jeszcze przed narodzinami dziecka sprawdzić, czy będzie ono psychopatą? Zmiotło mnie z planszy. Myślałam, że żadna drama kryminalna mnie tak nie wciągnie po Stranger, aż nadszedł przełom. Co chwila jakiś nieoczekiwany zwrot akcji, można było się zgubić. Plus również dla obsady i gry aktorów. Polecam gorąco fanom kryminałów! Nie powinniście żałować!

5. Coffee Prince (2007) ~☆ 10/10

Eun Chan z powodu swojego wyglądu i sposobu bycia jest często mylona z chłopakiem. Ima się różnych prac dorywczych, by pomóc finansowo matce i młodszej siostrze. Han Gyul pochodzi z bogatego domu, żyje dość wygodnie. Mając dość chodzenia na randki w ciemno aranżowane przez rodzinę, proponuje Eun Chan, którą bierze za chłopaka, by udawała jego drugą połówkę. Później zatrudnia ją w swojej kawiarni, w której pracować mogą jedynie mężczyźni. Sprawa zaczyna się komplikować, kiedy między Eun Chan, a Han Gyulem zacznie rodzić się uczucie. Jak wybrną z tej sytuacji? Jedna z moich ulubionych dram, pełna humoru i uroku, jak na starszą dramę przystało. W przyszłości wyczekujcie posta na blogu, w którym Wam ją bardziej przybliżę. Klasyka gatunku, którą każdy fan dram powinien obejrzeć.

4. Princess Hours (2006) ~☆ 10/10

Kolejna drama, o której pisałam już na blogu, ale nie mogło jej zabraknąć w podsumowaniu. Skradła mi serce swoją formą, ale też przekazem, jaki za sobą niesie. Dziewczyna z ludu zostaje żoną księcia koronnego i wrzucona na głęboką wodę, gdyż życie w pałacu wcale nie okazuje się tak proste, jak w bajkach. Drama o uczuciach, poznawaniu ich, o wchodzeniu w dorosłość. Nic, tylko polecić! Zapraszam też do mojego posta o tejże dramie!

3. Descendants Of The Sun (2016) ~☆ 10/10

Jak już kiedyś wspominałam, lubię trójkąty miłosne, gdzie tym drugim jest jakaś siła wyższa, a nie człowiek. Historia pani doktor i pana żołnierza chwyciła mnie za serce, bawiła i wzruszała jednocześnie. Kolejny klasyk obejrzany w tym roku, z którego bardzo się cieszę. Więcej w poście na blogu, do którego Was zapraszam! Polecam gorąco!

2. Moon Lovers: Scarlet Heart Ryeo (2016) ~ ☆ 10/10

Drama, którą będę wspominać długo i na pewno kiedyś do niej wrócę, by przeżyć te emocje jeszcze raz. Moja pierwsza k-drama historyczna i od razu strzał w dziesiątkę. Młoda dziewczyna w dość nieoczekiwanych okolicznościach przenosi się w czasie do ery Goryeo. Jedno jest pewne - będą Wam potrzebne chusteczki. Ja wylałam może łez i być może dlatego trafiła ona na tak wysokie miejsce na liście. Polecam i po więcej odsyłam do postu na blogu :D 

1. Just Between Lovers ~☆ 10/10

Odkrycie roku, perełka na mojej liście. Włączyłam przypadkowo i bardzo mi się spodobała. Dwoje ocalałych z katastrofy budowlanej spotyka się po latach, by wspólnie pracować nad pomnikiem upamiętniającym ofiary. To, co urzekło mnie w tej dramie to fakt, iż była przyziemna, ale też i niezwykła w swej prostocie. Bohaterowie to prości ludzie, a relacja między główną parą była jedną z najzdrowszych, jakie widziałam w dramach. Odsyłam również do mojego posta na temat tej dramy. Polecam gorąco!

Wyróżnienia dla dram, które nie znalazły się w rankingu, ale mają szczególne miejsce w moim sercu.

1. Kingdom (2019-2020) ~ ☆ 9,5/10

Epidemia choroby zamieniającej ludzi w zombie oraz młody książe koronny, który stara się ochronić swój naród przed zagładą. Pomaga mu ambitna lekarka. Znakomity pomysł na osadzenie akcji w starych czasach, gdyż horror kostiumowy to coś odświeżającego wśród dram. 

2. Arthdal Chronicles (2019) ~ ☆ 9/10

Kolejna k-drama, która kupiła mnie pomysłem na fabułę osadzoną w epoce brązu, historią bohaterów, a także światem przedstawionym. Trzeba mieć wyobraźnię, by stworzyć takie dzieło, gdzie każdy element ze sobą współgra. Czułam się, jakbym oglądała jakąś baśń. Coś pięknego!

3. Welcome To Waikiki ~ ☆ 9/10

Czułam się, jakbym wygrała los na loterii, gdy odkryłam tę dramę. Nareszcie jakaś komedia! Jak nigdy mi się nie zdarzyło, tak podczas oglądania tej dramy, płakałam ze śmiechu. Świetna propozycja dla osób, które szukają czegoś na poprawę humoru. O tej dramie również pisałam na blogu, więc chętnych odsyłam do postu. 

4. Alice In Borderland ~ ☆ 8,5/10

Pierwsza japońska drama, jaką miałam przyjemność obejrzeć. Trójka przyjaciół przenosi się w tajemniczych okolicznościach do równoległego świata. By przetrwać, muszą grać w różne gry. Oglądając miałam wrażenie, że sama jestem z bohaterami w tej grze, a mózg działał na pełnych obrotach, starając się rozwiązywać zagadki. Z niecierpliwością czekam na drugi sezon. 

Tak wyglądał mój dramowy rok. Chyba jednak bardziej romantycznie, niż kryminalnie, ale odkryłam wiele fajnych tytułów. A jak wygląda Wasze podsumowanie? Jaka drama skradła Wasze serce w tym roku? Dajcie znać w komentarzach!

1. URODZINY DRAMOWISKA - Q&A

 Witajcie kochani!

Nie sądziłam, że kiedyś nadejdzie taki dzień, ale udało się - Dramowisko obchodzi swoje pierwsze urodziny! Przez miniony rok pojawiło się tutaj kilkanaście postów, a jakiś czas temu założyłam nawet konto na Instagramie, dzięki czemu trafiłam do większej liczby czytelników. Liczę, że kolejny rok będzie jeszcze lepszy!

Długo się zastanawiałam nad formą uczczenia tego dnia i doszłam do wniosku, że zorganizowanie Q&A będzie dobrym wyjściem. Dziękuję za Wasze pytania i pomysły! Nie przeciągając, zapraszam na mini wywiad ze mną!

Q: Dlaczego zaczęłaś prowadzić bloga?

A: Ja już chyba kiedyś wspominałam o tym, ale chętnie odpowiem na to pytanie. Posiadanie własnego bloga, odkąd pamiętam, było moim marzeniem. Chciałam mieć miejsce, gdzie mogłabym przelać myśli kłębiące się w mojej głowie, po obejrzeniu filmu czy dramy. Stąd pomysł na powstanie bloga.

Q: Twoim zdaniem, jaki typ dramy najlepiej "wychodzi" Koreańczykom? Kostiumowe, fantasy, kryminały, horrory, a może jakiś inny? Dziękuję za Twoje wpisy na blogu, naprawdę lubię je czytać :D

A: Dziękuję za miłe słowa! Nie wiem, czy jestem na tyle kompetentna, by odpowiedzieć, gdyż wciąż uważam, że obejrzałam zbyt mało k-dram z danych gatunków. Osobiście jednak jestem pod wrażeniem k-dram fantasy, szczególnie gdy mamy do czynienia z motywami duchów, śmierci, legend i wierzeń. Te zawsze mnie ciekawią, jest jakaś magia w nich. Polubiłam fantastykę dzięki nim. Jako drugie podam melodramaty. Naprawdę rzadko zdarzało mi się płakać na jakimkolwiek filmie czy serialu, a k-dramy łączące romans z dramatem potrafią mnie wzruszyć. Musi to o czymś świadczyć. Powoli skłaniam się też ku kostiumowym, ale wciąż badam ten grunt :D 

Q: Jaka była pierwsza drama, na której się zawiodłaś i dlaczego?

A: Aż musiałam sięgnąć pamięcią wstecz. Taką dramą, której byłam bardzo ciekawa i miałam spore oczekiwania, a ostatecznie się zawiodłam, była "A Piece Of Your Mind". Obsada mi bardzo odpowiadała, ale fabularnie drama mnie wynudziła. Dla mnie zbyt spokojna, mało się w niej działo. Ale Jung Hae In w głównej roli, więc dla niego wszystko obejrzę. 

Q: Twoje top 5 dram z różnych gatunków.

Jest to jedno z trudniejszych pytań, gdyż mi jest zawsze ciężko wybrać te kilka szczególnych dla mnie dram. Podana kolejność jest w dużej mierze przypadkowa. Po prostu te tytuły mi zapadły w pamięć i na pewno bym je poleciła. Nie wszędzie udało mi się wybrać 5, za co przepraszam!

Top 4 dram historycznych/kostiumowych

1. Moon Lovers: Scarlet Heart Ryeo 

2. Mr. Sunshine 

3. Iljimae

4. River Where The Moon Rises

Top 5 dram fantasy

1. A Korean Odyssey 

2. Goblin 

3. Hotel Del Luna 

4. W - Two Worlds / Angel's Last Mission: Love 

5. Legend Of The Blue Sea 

Top 3 dram kryminalnych/thrillerów (tych nie obejrzałam jeszcze zbyt wiele, stąd tylko 3 pozycje)

1. Mouse

2. Stranger

3. Flower Of Evil 

Top 5 dram - komedie romantyczne

1. What's Wrong With Secretary Kim

2. Coffee Prince 

3. Man To Man

4. Romance Is A Bonus Book

5. Hometown Cha Cha Cha

Chciałabym podziękować kilku osobom, bez których wsparcia pewnie bym nie była w tym miejscu, w którym jestem. 

Wiki, mojej przyjaciółce, która zawsze sprawdza, czy nie zrobię z siebie klauna w internecie i podrzuca pomysły na recenzje. 

Adzie, która wykonała przepiękny nagłówek dla bloga (ta blondynka na kanapie to ja, tylko ładniejsza). Jesteś cudowna i mam nadzieję, że to nie ostatnia nasza współpraca! Zapraszam również na IG - loubellm

Klaudii, która pomogła mi ogarnąć bloga od strony technicznej, by przyzwoicie wyglądał. Sama nie dałabym rady!

No i oczywiście Tobie, Tobie i Tobie, czytelniku, za to, że tu zaglądasz, komentujesz, lajkujesz" posty na IG i po prostu jesteś, bo bez Ciebie Dramowisko by nie istniało!

Będę ciężko pracować, by ten blog był jeszcze lepszy!

Hometown Cha Cha Cha (2021)

Zawsze byłam zdania, że wieś nie jest miejscem dla mnie. Nic się nie dzieje, jest zbyt spokojnie i do sklepu daleko. Jednak podczas oglądania tej dramy, mój upór w tej kwestii przeżył niemały kryzys, bo Gongjin, choć małe z niego miasteczko, wcale nie jest takie nudne. Wręcz tętni życiem, niczym największe metropolie. 

cr. mydramalist.com 

Hometown Cha Cha Cha, gdyż o tejże dramie będzie mowa, jest jednym z tych seriali, który zajmie szczególne miejsce w moim sercu. Złożyło się na to wiele czynników, takich jak miejsce akcji, małomiasteczkowy, przyjazny klimat czy też same postaci. I co najważniejsze - zdrowa relacja romantyczna między bohaterami. To wszystko czyni ją naprawdę jedną z lepszych komedii romantycznych, jakie oglądałam. Obsada również jest dużym plusem dramy. W rolach głównych m.in: Shin Min Ah, Kim Seon Ho i Lee Sang Yi. 

Akcja, jak już wcześniej wspominałam, dzieje się w jednym z nadmorskich koreańskich miasteczek. Yoon Hye Jin, ambitna pani stomatolog, przybywa na prowincję, by otworzyć swoją własną klinikę dentystyczną. Podobno na wsi można dobrze zarobić, a w pobliżu nie ma gabinetu. Na swojej drodze spotyka nadzorcę Honga. Du Sik ima się praktycznie wszystkich prac dorywczych w miasteczku i zawsze służy pomocą. Obydwoje są swoim totalnym przeciwieństwem. Ona to poukładana dama z miasta, o wysokich wymaganiach i snobistycznym usposobieniu. On jest prostym chłopakiem ze wsi (choć wcale nie głupim), z praktycznym i luźnym podejściem do życia. Skrywa on też pewien sekret. Ich znajomość nie zaczyna się najlepiej. Czy tych dwoje, pomimo różnic w charakterach, odnajdzie wspólny język? A może teza o tym, że "przeciwieństwa się przyciągają" okaże się prawdą?

Rzeczywistość na prowincji okazuje się być czymś zupełnie odmiennym od oczekiwań pani stomatolog. Nie jest tu anonimowa, jak to miało miejsce w mieście. Wieści roznoszą się szybciej, niż przypuszczała, a wścibscy i ciekawscy sąsiedzi mają oczy dookoła głowy. Różnice w mentalności bohaterów są źródłem wielu zabawnych sytuacji. Hye Jin zalicza wiele gaf, zanim udaje jej się zaadaptować w nowym otoczeniu. Z czasem zaczynają jednak zachodzić zmiany w jej sposobie postrzegania świata. Przestaje patrzeć z góry na sąsiadów, zaczyna czerpać radość z prozaicznych rzeczy. Z nadętej snobki staje się pogodną, pełna ciepła kobietą. A może zawsze taka była, tylko potrzebowała kogoś, kto wydobędzie z niej najlepsze cechy? 

Wsi spokojna - nie zawsze, ale wesoła i owszem. Pozornie ciche miasteczko nad morzem tętni życiem za sprawą jego mieszkańców. Każde z nich się czymś wyróżnia. Są prostymi ludźmi, ale w tej prostocie są też niezwykli, czym kradną serca widzów. Wspólnie ich poznajemy, przeżywamy z nimi chwile szczęścia i smutku. Ciekawym zjawiskiem była też przyjaźń między mieszkańcami wsi. Wszyscy się dobrze znają, służą dobrą radą. Pochwalą, a kiedy trzeba, porządnie ochrzanią. Potrafią też bezinteresownie się skrzyknąć, by pomóc drugiemu. Bardzo mi się to podobało w tej dramie i być może to był czynnik, który minimalnie przekonał mnie do wsi. W tak przyjaznej społeczności mogłabym mieszkać. 

Na koniec chciałabym krótko wspomnieć o relacjach romantycznych w dramie. I tutaj duży ukłon w stronę twórców, że dali bohaterom zdolność logicznego myślenia i umiejętność rozmowy ze sobą. Hye Jin i Du Sik w obliczu problemu, stawiają mu czoła. W ich relacji również nie widać żadnych toksycznych zachowań. Nadzorca Hong bywa zazdrosny i wdaje się w przekomarzania z przyjacielem pani doktor, ale jest to moim zdaniem zdrowa zazdrość i raczej jest tu elementem komediowym. Szczera rozmowa pomaga też rozwiązać problemy w rodzinie sklepikarzy czy też konflikt między burmistrzem, a jego byłą żoną. Wniosek nasuwa mi się jeden - rozmawiajmy!

Podsumowując, drama ta była niczym plaster na ranę. Oglądając ją robiło mi się na sercu cieplej i z przyjemnością zasiadałam do niej po ciężkim dniu. Mamy tu elementy dojrzałego i nie nachalnego romansu (więc nie wiem, czy w pełni zadowoli ona fanów bardziej płomiennych relacji) i komedii, która bawi, a nie wprawia w zażenowanie oraz ludzkich dramatów, by trochę zrównoważyć całość. Dramę oczywiście polecam, jeśli szukacie czegoś by się zrelaksować. Myślę, że jest to też dobra pozycja dla osób zaczynających swoją przygodę z dramami. 

Princess Hours (2006)

Spotkać księcia, poślubić go i żyć długo i szczęśliwie u jego boku w przepięknym pałacu to zapewne marzenie wielu dziewczynek w dzieciństwie. Takie obrazki często widzimy w bajkach. A co by było, gdyby tak spróbować przenieść bajkę do prawdziwego życia? Czy rzeczywiście wszystko wyglądałoby tak, jak to sobie wymarzyliśmy? 

cr. mydramalist.com 

Princess Hours (lub jeśli wolicie koreański tytuł  궁 - Goong) to udane połączenie dramy kostiumowej z współczesną. Twórcy postanowili umieścić akcję w obecnych czasach, jednak Korea jest tutaj monarchią konstytucyjną, więc elementy takie jak rodzina królewska, pałac i panujące w nim zwyczaje przypominają te, które możecie znać z dram kostiumowych/historycznych. W rolach głównych wystąpili: Yoon Eun Hye, Ju Ji Hoon, Song Ji Hyo i Kim Jeong Hoon. 

Teraz co nieco o fabule. Shin Chae Kyung jest wesołą, nieco roztrzepaną uczennicą klasy sztuki jednego z artystycznych liceów. Jej marzeniem jest zostać projektantką. Potrafi szyć i jest bardzo kreatywna. W tym samym liceum, w klasie teatralnej uczy się następca tronu Korei, arogancki i snobistyczny książe Lee Shin. Obietnica sprzed lat, jaką złożyli sobie dziadkowie nastolatków, sprawia że ta dwójka zostaje nakłoniona do ślubu. Problem tkwi w tym, że obydwoje się praktycznie nie znają, pochodzą ze skrajnie różnych środowisk, a sam książe kocha inną dziewczynę. Poruszenie wywołuje też powrót do kraju kuzyna księcia - Yoola. Jak potoczą się ich losy?

Na pewno warto zauważyć, że Chae Kyung, Shin, Hyo Rin oraz Yool są jeszcze bardzo młodzi. Nie są już dziećmi, ale też daleko im jeszcze do dorosłości. Targają nimi skrajne emocje i nie do końca potrafią sobie z nimi radzić. Są również podatni na wpływy otoczenia. Często emocje biorą górę nad rozsądkiem (i to jest ten moment, kiedy bohaterzy dramy mogą nas wkurzać), ale myślę, że możemy im to w tym przypadku wybaczyć. Są zdani zupełnie na siebie. Nie ma im kto wskazać dobrego kierunku. Muszą tę właściwą drogę odnaleźć sami. Z każdym odcinkiem możemy obserwować ich przemianę, jak uczą się odpowiedzialności za swoje czyny, zauważają swoje błędy i wyciągają z nich wnioski. Stają się młodymi, dorosłymi ludźmi.

Dość widoczny jest też wpływ wychowania na naszych bohaterów. Pochodząca z biednego domu Chae Kyung stara się docenić to, co los jej podarował. Dzięki małżeństwu jej bliskim może żyć się lepiej. Otoczona miłością (chociaż momentami jej rodzice sprawiali wrażenie tak zachłannych, że sprzedaliby córkę za worek ryżu) przez rodzinę i przyjaciół przeżywa szok, trafiając do pałacu, gdzie wieje chłodem. Ciężko jej przywyknąć do nowej rzeczywistości. Shin dorastał w pałacu, gdzie przez większość życia był uczony, jak w przyszłości być dobrym królem. Rodzice byli dla niego nie "ojcem i matką", a "królem i królową". Nie dane było mu doznać rodzinnego ciepła. Nikt mu nigdy nie powiedział, jak działają uczucia i emocje. Chłopak nie potrafi o nich rozmawiać i dusi je w sobie. W trudnych chwilach towarzyszy mu Alfred - pluszowy miś. Natomiast Yool był wychowywany w duchu żalu i zazdrości. Śmierć ojca i wygnanie z pałacu odcisnęło piętno na jego charakterze. Zdecydowanie nie można mu odmówić empatii i dobrego, szczerego serca. Jednak pod wpływem rozżalonej i żądnej zemsty za krzywdy z przeszłości matki, zaczyna pragnąć więcej niż może mieć. 

Czy zaaranżowane małżeństwo, na dodatek dwóch kompletnie różnych od siebie osób ma szansę przetrwać? Na samym początku wydawać się może wręcz niemożliwym, gdyż zarówno Chae Kyung jak i Shin nie pałają do siebie sympatią. Książe bywa opryskliwy wobec swojej żony, ale stara się ją zrozumieć. Nikt tak, jak on nie wie, jak ciężko jej jest w zamkniętym pałacu, bez rodziny i przyjaciół. Z czasem jednak para zaczyna zbliżać się do siebie. Książe otwiera się przed partnerką i zaczyna uczyć się wyrażać to, co czuje. Może ich relacja jest daleka od ideału, a na ekranie rzuci nam się w oczy dosłownie kilka sytuacji, mogących być odebranych jako niezdrowe czy też toksyczne, jednak należy wziąć poprawkę na to, iż te starsze produkcje były nastawione na inną publikę i być może w tamtych czasach nie przywiązywano do tego takiej wagi, jak teraz. Mimo, iż relacja głównych bohaterów od początku nie należy do łatwych, ma swój urok. Pokazuje, że nad związkiem trzeba pracować i nic samo się nie zrobi.

Oprócz poważnych wątków w dramie mamy również komediowe, które dość mocno się wyodrębniają. Chociażby aranżowane małżeństwo i wynikające z niego sytuacje, czy też zderzenie się ze sobą, skrajnie różniących się światów. Pojawienie się prostej dziewczyny z ludu, w królewskim pałacu wnosi do niego wiele radości i życia, a niezręczne sytuacje i drobne gafy wywołują uśmiech na twarzy widza. Chae Kyung zmieniła pałac, a nie tak, jak oczekiwano, pałac zmienił ją. 

Elementem, który urozmaica fabułę są pluszowe misie, pojawiające się na końcu każdego odcinka. Każdy pluszak odpowiada jednemu z bohaterów. Twórcy użyli ich, by przypomnieć kluczowe sceny. Moim zdaniem jest to ogromnym plusem tej dramy. Jeszcze nigdy się z czymś takim nie spotkałam i było to dla mnie miłe zaskoczenie. Drama dzięki temu się wyróżnia na tle innych produkcji.

Mimo dość dużej jak na k-dramę, ilości odcinków, nie miałam uczucia, że mi się dłużyło. Każdy epizod wciągał, a serial do samego końca trzymał w napięciu. Nie było wiadomo, jakie decyzje podejmą bohaterowie. Motyw trójkąta miłosnego również jeden z lepszych, jakie widziałam, gdyż w pewnym momencie byłam rozdarta między dwoma książętami. Myślę, że niejeden widz doświadczył tu "second lead syndrome". Na sam koniec wspomnę tylko o soundtracku, który skradł mi serce. Zachęcam do przesłuchania!

Polecam gorąco, gdyż drama ta to klasyk i myślę, że każdy fan koreańskich seriali powinien ją zobaczyć. Pozornie komedia romantyczna, jednak też poruszająca historia o tym, jak ważne są uczucia i emocje i jak wyboista może być droga, by je w pełni poznać. Intrygi, tajemnice z przeszłości, ludzkie dylematy, szczęście przeplątane ze smutkiem i złością. To wszystko znajdziecie w Princess Hours. Oceniam na 10/10! 

Stranger (2017)

O tej dramie wspominałam już na blogu przy okazji podsumowania moich ulubionych dram z zeszłego roku, ale pomyślałam, że warto poświęcić jej nieco więcej uwagi. Tym bardziej, że od czasu, kiedy ją oglądałam, minął prawie rok, po niej widziałam już kilka dram z tego samego gatunku, a mimo to nadal jestem pod jej ogromnym wrażeniem. 

cr. mydramalist.com

Stranger jest dramą kryminalno-prawniczą, a przynajmniej ja bym ją tak określiła. Będzie ona dobrą opcją dla tych, którzy nie przepadają za typowymi dla dram wątkami romantycznymi oraz lubią tajemnice. Serial doczekał się dwóch sezonów, dość luźno ze sobą powiązanych. Skupię się jednak na pierwszym, a o drugim krótko wspomnę. W rolach głównych wystąpili m.in. Jo Seung Woo, Bae Doo Na, Lee Joon Hyuk, Yoo Jae Myung i Shin Hye Sun.  

Hwang Si Mok jest prokuratorem w Seulu. W dzieciństwie przeszedł zabieg lobotomii, w skutek czego nie odczuwa emocji. Inteligentny, trzymający się ściśle zasad prawnik pnie się po szczeblach kariery, dla jednych będąc wzorem przykładnego prokuratora, dla drugich zaś pewnego rodzaju utrapieniem, gdyż trzyma się z daleka od nieczystych układów, przez co może być dla innych niewygodny. Pewnego dnia dochodzi do morderstwa. Ginie jeden z bardziej wpływowych biznesmenów. Na miejscu zbrodni prokurator poznaje ambitną i mądrą detektyw Han Yeo Jin. Razem postanawiają dojść do prawdy.

Sprawa okazuje się być trudniejsza do rozwiązania i sięgać głębiej, niż sądzono. Pytań jest równie wiele, jak podejrzanych, gdyż ofiara miała wielu wrogów. Na jaw zaczynają wychodzić coraz mroczniejsze tajemnice i korupcja, a zamieszana jest w to policja i prokuratura. Drama pokazuje nam, że ci którzy powinni stać na straży prawa i chronić obywateli, czynią coś zupełnie odwrotnego. Dla pieniędzy, kariery i własnej wygody są zdolni pójść "po trupach", by osiągnąć cel. Bolesne, lecz prawdziwe, że światem rządzi pieniądz, a nie sprawiedliwość. Im dłużej myślę, tym bardziej się zastanawiam, kto w tym przypadku tak naprawdę był ofiarą, a kto przestępcą? 

Serial z pewnością jest jednym z lepszych thrillerów, jakie miałam okazję obejrzeć. Dużym plusem moim zdaniem jest to, że można "pogłówkować" wraz z głównymi bohaterami. Wskazówki dostajemy stopniowo, dzięki czemu widz zaczyna zastanawiać się, łączyć ze sobą kropki. Twórcy poprowadzili fabułę w taki sposób, że prawie każdy wydawał się być podejrzany, a finał bardzo mnie zaskoczył. Drama trzyma widza w napięciu i dostarcza zaskakujących zwrotów akcji. 

Kolejnym atutem są postaci, które są ciekawie wykreowane. Prokurator Hwang, który nie odczuwa emocji, z jednej strony może sprawiać wrażenie chłodnego gbura, jednak jego przypadłość pozwala mu na trzeźwą ocenę sytuacji, co przekłada się na efekty jego pracy. Przy okazji jest osobą bardzo inteligentną, a jego umiejętność dedukcji mnie wręcz zadziwiała. Momentami nawet mnie bawił, gdyż w pewnych sferach życia był niczym dziecko we mgle. Detektyw Han zaimponowała mi tym, że była jednym z niewielu policjantów w dramach, który rzeczywiście myślał i działał. Silna damska postać, z charakterem. No i nasz ulubieniec - prokurator Seo, którego albo się kocha, albo nienawidzi. A może jedno i drugie na raz?

Są zalety, są też wady. Jak to w serialach bywa, zdarzają się niedociągnięcia, małe przeoczenia i luki w fabule. Moi znajomi zwracali uwagę na szczegóły takie jak m.in. nieostrożność prokuratora podczas oględzin miejsca zbrodni. Mnie osobiście aż tak mocno nie raziło to w momencie, gdy oglądałam tę dramę. Możliwe, że teraz pewnie zwróciłabym na to większą uwagę.

Na koniec kilka zdań o drugim sezonie z 2020 roku, który już nie zachwycił mnie tak, jak pierwszy, choć nie był zły. Fabuła skupiała się na sporze policji z prokuraturą o uprawnienia dotyczące prowadzenia śledztw, a w tle pojawiła się sprawa kolejnego zabójstwa. Było też kilka scen nawiązujących do poprzedniego sezonu, jednak nie było ich zbyt wiele. Osobiście sam spór nie zainteresował mnie zbytnio, a właśnie równoległy wątek przykuł moją uwagę. Jeśli miałabym już porównywać, pierwszy sezon jest znacznie ciekawszy, ale obydwóm nie brakuje klimatu tajemnicy.

Jako całość drama jest jak najbardziej warta obejrzenia i polecam gorąco, jeśli szukacie dobrego kryminału, z świetną obsadą. Myślę, że jest to też dobra opcja dla tych, którzy jeszcze nie oglądali azjatyckich produkcji, a nie chcą się sparzyć na romansidłach.